در جریان این بگیر و ببند اخیر انگلیسی ها توسط ایران تاملی می کردم که به معنای کامل مفهوم بهینه رسیدم. معنای لغوی بهینه بهترین استفاده از کمترین امکانات است. البته درایت و تیزبینی هم لازمه ی این مدل استفاده است.
حرکت دریادارهای ایرانی در به دام انداختن ملوانان و گشت های انگلیسی به جرم ورود غیر قانونی به آب های جمهوری اسلامی جرقه ای بود تا دولت یا به نوعی حکومت بتواند بهترین استفاده تبلیغاتی را در این وانفسای تبلیغات منفی علیه ایران به نفع خود بکند. چه این که حرکت مزبور از ابتدا با نقشه و برنامه ریزی شده بوده است.
برخورد های بسیار مودبانه ی بودار با این دستگیرشده ها و نشان دادن حرف های آنان در ستایش از این برخورد جمهوری اسلامی و پوشاندن کت و شلوار های شیک و انداختن عکس یادگاری در ایران و وادار کردن دولت انگلیس به دادن تعهد و این طور مسائل و بالاخره اتمام ماجرا توسط حکم رییس معزز جمهوری نشان از زیرکی تئورسین های دولت دارد که مفهوم استفاده ی بهینه را کاملا درک کرده اند.
البته آقای رییس جمهور الرحمن الرحیم یک گاف دادند که در مصاحبه گفتند آقای بلر این گروه را به خاطر اعتراف هایشان اذیت نکنند. یعنی چی ؟ یعنی ما از ایشان اعتراف گرفتیم . . . .
